foto idio

Yaşamsız Bomjiler

2009-06-11T11:24:00.003+03:00

Boris Mikhailov, düzen değişikliği sonu varını yoğunu satıp, kısa sürede tüketen bir insan grubunu 97-98 senelerinde fotoğraflamış.

Bir hastalığın klinik dosyası olarak tanımlıyor bu fotoğrafları. Bu hastalık sadece bomji olarak adlandırılan bu insanların değil, bu ve benzer insanların içinde yaşadığı toplumun hastalığı.

Yukarıdaki iddianın dayanağı: Bu çalışmasına başlamadan evvel, güçlü genç bir adamın, zayıf ve fakir bir adamı durduk yere azarlayıp, kallavi bir tekme attığını anlatıyor. Kırılan kemiğin sesini duyduğunu ve çevreden kimsenin, orada devriye halindeki polisin dahi bu duruma aldırış etmediğini hatırladığını söylüyor. O anda yaşadığı suçluluk hissini, üç kuruş karşılığında kayıtsız bir şekilde tüm gün onun fotoğraf çekmesini bekleyebilen bu insanlarla birlikte çalıştığı sürece şiddetli bir şekilde hissettiğini belirtiyor.

İlave sansürsüz fotoğraflar bu adresten izlenebilir.

Bir Foto Muhabarinin Öyküsü

2009-05-29T15:36:00.002+03:00

Ali Öz'ün fotoğrafları ve otobiyografisi.

Belgesel fotoğrafçığı ile ilgilenen varsa buyursun efendim.

fotobo$

2009-04-16T17:29:00.002+03:00

Danimarka'daki bir fotoğraf yarışmasının jürisi katılımcılardan fotoğraflarının saf (raw) halini ister.

Bunun üzerine olaylar gelişir...

Bu olaylar hakkında sevdiğimiz bir abimizin yorumlarından bir kaç satır alıntı ile sözü fazla uzatmadan mutlaka yukarıdaki linki okuyup, düşünüp taşınmanızı öneririm. Ben aynanın karşısına çoktan oturdum.

"if you rely on photoshop or some other program to make your work viewable ... you, my friend, are not a photographer ... you are a photo illustrator. plain and fucking simple."

Leica 2009 Oskar Barnack Preis Fotoğraf Ödülü

2009-02-12T12:14:00.004+02:00

Oskar Barnack Preis (ilk 35mm kameranın, Leicanın mucidi) yıllık ödülü için Leica'nın sayfalarında güzel kolleksiyonlar birikmekte. Türkiye'den de katılım var. Fotoğrafın güncelini yaklamak adına gezmeli.

ikibinsekiz

2008-12-22T09:40:00.002+02:00

Boston Globe'dan yakışıklı bir derleme.

Üç parça halinde, 3 ... 2 ... 1 ... ve ikibindokuz

osetyadan

2008-08-27T13:25:00.003+03:00

Olaylar Rusyada daha farklı algılanıyor; diğer dünya ülkelerinden epey farklı. Neyse bunun üzerine fazla konuşmaya gerek yok, çünkü fotomuhabirleri orada.

Sadece fotoğraflara bakmak yeterli, gerisi politika... Oyun.

Ne zaman böyle boktan oyunlardan vazgeçeceğiz? Belki baktıktan sonra bunları düşünmek kafi.

fransa'daki gösterilere dair kayıtlar

2008-05-23T16:29:00.004+03:00

Charlotte Gonzalez bu olaylar sonrasında tanıklık yapmış. 'more soon' diyor arada tekrar bir göz atmalı.

Tozlar ve Kar

2008-02-18T13:28:00.006+02:00

Ashes and Snow, anladigim kadariyla insan ve hayvanlarin bir arada huzur icinde yasadigi dunyayi anlatan bir calisma.

Gregory Colbert'in 10 seneyi askin bir sure boyunca yaptigi seyahatlerinin ilk urunu 60 dakikalik bir film. Devaminda fotograflar, videolar ve bunlarin birlikteginden olusan kurulumlar

Fotograflarina ve videolarina bakabilmek icin direk su adrese gidebilirsiniz. Sunum yontemi harikulade.

Acquired Immune Deficiency Syndrome

2007-11-26T15:21:00.000+02:00

Ralf Brunner'in yaptığı bu foto- ropörtajdaki fotoğrafları baştan sonra doğru takip etmenizi öneririm. Yaygın olarak Afikalılar'a ait fotoğraflar bulabileceğiniz bu konuyu , biz şehirli adam ve kadınlara daha uygun bir açıdan, içimizdeki kurbanlardan birini seçerek, belki daha zor ama oldukça etkili bir şekilde anlatıyor.

'cennete inanmayı özledim'

2007-09-21T15:48:00.000+03:00

Bu seferki tespitimde ilk bakışta fotoğrafı çağrıştıran tek şey belki de sitenin ismi; ISO50.

Fakat akılda kalmayı sağlayan unsur -tarz- bu retro mekanın her yerinde. İlk dikkatimi çeken mağaza kısmındaki t-shirtler. Sonra posterler vs... En son sol üst köşedeki sergi davetini değerlendirdim. Gayet...

Neyse bir dolaşın bakın edin derim yine her zamanki gibi.

Vidyo da çekmiş Scott Hansen amca, oradan bir başka alıntı:
'yıldızları görmeyi özetledim'.

Harbiden ya.

tamamlanmamış cümleler

2007-07-11T12:46:00.000+03:00

IdeaFixa adlı elektronik dergiyi gezinirken Bay Toledano'ya rastladım.

Derginin içerisinde, sonradan adının Umut ve Korku olduğunu öğrendiğim serisine ait fotoğraf- larının (ki bazı bazı foto- montaj) önyazı- sında şöyle diyordu:

Philip Toledano, her fotoğrafın bir fikir, tek bir veya seri imajlar ile başlaması gerektiğine inanır. Ayrıca fotoğrafın, tamamlanmamış bir cümle gibi olması gerektiğine de inanır. Her zaman sorulara yer bırakmalıdır.

Philip kendi hakkında üçüncü şahıs olarak konuşmadığı zamanlar, oldukça farklı konuları kapsayan geniş bir yelpazede çekimler yapar. Çalışmalarının yer aldığı yayımlardan bir kaç isim vermek gerekirse (ki daha sayardı, ama yer sınırlı) The New York Times Magazine, Vanity Fair, Details, GQ ve Esquire...

Fotoğrafları, Twin Palms tarafından 2005 yılında "Bankrupt, photographs of recently vacated offices" adıyla yayımlanmıştır. Şu anda bir sonraki kitabı "The United States of Entertainment" üzerinde çalışmaktadır.

Bir de sitesinde bir yerde şöyle yazmış:
Her karenin bir hikayenin parçası olmasını istiyorum (klasik biliyorum ama devamını okuyunuz). Sanki yanlışlıkla ahizeyi kaldırmışsınız da muhabbete ortasından yakalamışsınız gibi.

Cidden acayip bir amcam, göz atın, başvurun, cama tırmanın.

Yerli Bir Ajans Daha

2007-05-30T08:55:00.000+03:00

Fotokritik sitesinde takip ettigim, Soner Yaman (nam-ı diğer magnum) kurucuları arasında oldugu SimurgPhotos isimli bir fotoropörtaj ajansımızın olduğu öğrendim. Ajansın internet sitesinden bir kaç ropörtaj: Zonguldak Grevi (Birol Üzmez), Halkalı-Sirkeci Hattı (Ömür Değirmenci), Uçurtma Şenliği (Soner Yaman). Daha fazlası için Simurgphotos sitesine bir göz atınız efendim.

Adı eskaza geçmişken, umarım burayı okuyan arkadaşlar İstanbul Modern'deki Magnum Ajansı'nın Türkiye fotoğrafları sergisini kaçırmamışlardır. Ben bu glam şehrinde takılıp kaldığımdan gidemedim, ama sevgili dostum Tolga sergideki fotoğrafların basılı olduğu cillop kataloğu gönderdi buraya. Arada sırada odamda açıp bakıyorum, özlem vs... Deplasmanda fotoğraf çekmek nedense İstanbul gibi hissettirmedi şu ana kadar.

Neyse çok kişisel bir not oldu bu. Kusura bakmayınız.

virb

2007-03-27T15:29:00.000+03:00

Bu siteyi ilk defa gördüm. günlük bir üye alma limiti koymuşlar.

Deviant'tan yakın zamanda üyelik almasaydım (ki hiç bir zibidiğini kullanmaya uğraşmadım, sadece hızlı bakınmamı sağlıyor izlediğim kişilere), kesinlikle buraya zıplardım. Sebep sadece minimal tasarim. Deviantta ise yumurta topuk: Onu da koyalım bunu da derken patlayacak yakında sayfalar.

Neyse bu siteyi nasıl nerede gördüm hatırlamıyorum, ama Jeremy Cowart'ın portfolyösünü görünce takılıp kaldım. Bir göz atın.

Portfölyo demişken; sizden ricam göz atma mevcusunun devamında dışarı çıkınız, profiterol yiyin inci'den, sonra bacardi bişi urban'nın önünde, peyote'de hiç bir şey, şarabi'de ucuzundan olsun, caminin oradan 2.5ytl'ye çorba-pide-açık pepsi, sonra sıraselvilerden kalecik karası alıp çifte vav sokak lale apartmanı en üst kat. (geçen sene ne güzeldi hayat.)

neyse konumuz itibariyle, bu zırvalamanın ardından hcb'den bir alıntı ile durumu toparlayalım: "fotoğraf hiçbir şeydir, beni ilgilendiren hayat..." Bunu söyledikten sonra dil çıkarmakta fayda var.

moskofun Moukhin'i

2006-12-16T14:53:00.000+02:00

Artık bu şehirdeyim. Uzun bir süre, iş nedeniyle.

Karşıma şu site çıktı, siyah beyaz banyo yapacak yer ararken bu civarda.

Igor Moukhin, buradaki ustalardan. Hatta, günümüzün en meşhur Moskovalı fotoğrafçısı diye tanımlamışlar onu, muhtelif sitelerde. Yaklaşımı fotojurnalizm.

Fotoğraf çekme arzusuyla doldum onun bu karelerini görünce. Umarım sizde de aynı etkiyi yaratır. Sitesindeki diğer fotoğraflarına da kesin bakın derim.

karanlık kutu

2006-11-02T15:19:00.000+02:00

Camera Obscura isimli (ne yazık ki fotoğrafların kime ait olduğunu bulamadığım) sitede orta formatta çekilen bir yığın şahane kare (harbi kare) mevcut. Ayrıca aralara da bir kaç Leica serpiştirmişler. Leziz.

Geçen bir kahve de otururken, her daim kompetanım olan ufak makinamı gören bir arkadaş "kaç megapiksel?" diye sorduğunda sırıtarak "valla en az 12 falan sanırsam" dedim. "-Nasıl ya? Ya ya...". Unutmuşum aslında, bir önceki notumun konusu olan sitedeki ilgili makalede "25 megapiksellik bir dijital fotoğraf, pratik olarak ancak 35 mm'nin çözünürlüğüne ulaşabilir" diyor Ken abi. Film kullanan tayfaya duyrulur.

Tabi orta format filmler kaç megapiksele denktir siz düşünün artık: Ya da boşverin ne luzumu var ki!. Bunun yerine, Camera Obscura'daki manzaralara bir bakın, bir de rastgele bir dijital fotoğraf sitesindeki favorilere. Farkı mutlaka göreceksiniz.

"Nasıl yani" 'lerle dolu bir site

2006-10-29T01:29:00.000+02:00

Fotoğrafçı Ken Rockwell'in kişisel sitesindeki HOW-TO 'lar listesine şöyle bir bakın derim.

Özellikle "Diffraction" denilen ve f22'den daha kısık diyafram kullanıldığında (yuh demeyin, fazla veya ters ışıktır, enstantaneyi uzun tutma kaygısıdır, oluyor böyle durumlar. hele ki asanız benim d50 de olduğu gibi 200'den aşağı inemiyorsa) ortaya çıkan fluluk ve buna bağlı olarak net alan derinliği kaygısı üzerine yazdığı uzun makaleyi, teknik konulara meraklı olan zatların kaçırmaması gerekir. Bu demem padişah fermanı değil tabi... Ama yazının kendisi ferman gibi maşallah.

Sonra bir de D50 'ye kızılötesi fotoğraf çekme marifeti nasıl bahşedilir gibinsinden bir makale var. Yerse tabi. Fotoğrafçığın 7 kademesi de eğlenceli bir yazı, ama bunu okuyup da insanları kategorize etmeye başlarsanız vay halinize.

Daha bir sürü enterasan makale (bu arada film vs. dijital yazısını da not etmeden geçemeyeceğim) var bu sitede, ve cidden her "kademedeki" fotoğraf meraklısı için harikulade bir bilgi kaynağı.

Fotoğrafa yeni bulaşanlar için de şu makaleyi not düştüm mü bu yazı tamamdır.

(Unutmuşum. Adamcağızdan bu kadar bilgi almışken, fotoğraflarına bakmadan geçmek olmaz değil mi ama? "Bu kadar bilgi neyimize ulen?" demeyin; amcamın yandaki vaziyetine bakın... bilgelik işte budur... ferrasini satanlar bok yemiş.)

Hıza duyulan ihtiyaç

2006-08-31T15:38:00.000+03:00

Bjørn Rørslett adlı Norveçli fotoğrafçının sitesinde, hemen hemen tüm Nikon serisi lenslerine dair değerlendirmelerine, eski lenslere elektronik aksam takarak DSLR ile kullanımını mümkün kılmasının hikayesine (ve hatta adım adım bu işlemi gerçekleştirmenin hikayesine), f0.75 diyafram lensle (ki bu lensin odak özelliği yok ve özel ama basit bir yapısı var) çektiği metafiziksel karelere ulaşmak mümkün.

Lens fetişlerine ve hız meraklısı fotoğrafçılara duyurulur!

Bir Merkez

2006-08-08T11:51:00.000+03:00

İstanbul Fotoğraf Merkezi'ni gezmeli, görmeli.

Siyah beyaz eğitimleri de sıkı görünüyor. Meraklılara duyurulur. (sanki çok okuyan var da burayı)

Sitelerindeki kolleksiyondan bir kaç alıntı:
aşağı doğru: Korhan Karaoysal, Özcan Ağaoğlu, Gültekin Çizgen
sağ taraf: Emine Ceylan

Yerli Hikayeler

2006-06-12T22:05:00.000+03:00

T.Kerem Uzel'in yaptığı çeşitli fotoropörtajlar: Sahnearkası Türk Modası, Sünnet, İkibinüç Boğazın Serin Sularına, Kasım İkibinüç İstanbul'da Terörizm ve benim en tuttuğum Kağıt Toplayıcıları. Umarım bu çalışmalarını yayımlamaya devam eder...

Ayrıca Uzel'in, Nar Photos adlı Türkiye'nin ilk haber ve belgesel fotoğraf ajansının kurucularından biri olduğunu da belirtmeli. Ama Nar, sanırım kapatılmış. Nedenini bilmiyorum, ama tahmin etmek pek güç değil gibi...

Neşeli Siyah Beyazlar, Sokaktan

2006-06-11T18:55:00.000+03:00

François-Marie Banier 27 Ağustos'a kadar İstanbul Modern'de.

Sokaklardan (siyah beyaz) yakaladıkları bana çok neşeli geldi.

Bir de kocaman fotoğrafların üzerine yazılar yazması. Mesela yaklaşık 4 metre genişliğinde bir kare var üç adet gemi üzerlerine beyaz mürekkep ile bir şeyler karalanmış. Bir de duba var kenarda bir yerde üzerinde "toi" (sen) yazıyor.

Yine başka bir devasa görüntüde, bir sokağa yerleştirilmiş sandalyelerin arkasına Banier'in yazdığı isimlerin arasında "Igor Stravinsky"...

Tuttum ben bu adamı...

Yerli Bir Elektronik Girişim

2006-06-02T13:46:00.000+03:00

Fotoğrafya, anladığım kadarıyla Kasım 2005'den beri yeni sayısı çıkmamış bir elektronik dergi. Yine de gayet doyurucu içeriğe sahip 17 sayıya halen ulaşılabilinir olması sevindirici.

Bir çok fotoğrafçımızın portfolyolarına ulaşmak mümkün: Yusuf Darıyerli, İsa Özdemir, Coşkun Aral, Timurtaş Onan ve daha nicelerine dergi sayılarının son kısımında yer alan bağlantılardan girebilmek mümkün. Ne yazık ki mevcut içeriği gösteren bir liste bulamadım sitede.

Ayrıca makaleleri de gözden geçirmek faydalı olur sanırım.

Sahne Arkası Aynaları

2006-06-01T14:44:00.000+03:00

Muammer Yanmaz'ın tiyatro ustalarımızın yansımalarını kayda aldığı çalışması "40 Ayna", Beyoğlu'nda Elhamra Pasajı'ndaki Karşı Sanat Galerisi'nde izlenebilir. Galatasaray'ı geçtikten sonra sağ tarafı takip ederseniz Oda Kule'ye gelmeden rastlarsınız bu pasaja.

Bu çalışma dahilindeki bir buket fotoğraf ve hikayelerine Hürriyet'in arşivinden ulaşmak mümkün.

Sergi 1-17 Haziran arası pazar günleri hariç 11:00-19:30 arası gezilebilir.

Evet şimdi spor haberleri, 45 yaşında yıldız topçu gel...

Kubrick Muhabirken

2006-05-31T13:12:00.000+03:00

Ölümünün ardından yapılan belgeseli izleyenler bilirler ki Kubrick, okul yıllarında fotoğrafcığa epey meraklı bir gençmiş. Barry Lyndon'da kullandığı f/0.7 objektifi ile mum ışığında neredeyse sıfır net alan derinliği çektiği sahneleri veya yine aynı filmde 24-480mm zum lensi ile yaptığı muhteşem sekansları gözönünde bulundurursak fotomuhabirlik geçmişinin ona yaptığı katkıyı daha iyi anlayabiliriz.

Chicago Tribute'ün internet edisyonundan Kubrick'in Şikogo için yaptığı bir fotoropörtaja şu sıralar ulaşmak mümkün. Tabi öncelikle bir hesap açtırmanız gerekiyor bu tribünden. Ücretsiz ve dertsiz bir şekilde iki dakikada hesabınızı yaratıp sayfaya tekrar giriş yaparsanız, bu karelere açıklamaları ile birlikte ulaşmak mümkün.

"Tamam da şimdi kim uğraşacak?" diyecek kadar miskin bir ruhi haliye içindeyseniz buyrun bir demet seçki:

Chicago City of Contrasts - Stanley Kubrick
Photos by Stanley Kubrick for Look magazine/Library of Congress

Yerel Sıkıntılara Dair

2006-05-30T10:05:00.001+03:00

Mustafa Turgut'un tanıtım fotoğrafçılığı çerçevesi dahilinde genel olarak tüm meslek grubuna (hatta rekabet-kalite-yeterlilik ekseninde ülkemizdeki daha bir çok meslek grubuna) yönelik olarak algılanabilinecek serzenişlerinden bir demet:

"Rekabet serbestisi, sadece fiyatta kaliteden ödün vererek oluşmakta; kalite konusunda bir rekabet doğal olarak da mümkün olmamaktadır. Çünkü müşteriler kalite-hizmet-fiyat ilişkisini gözardı ederek, fotografçıyı daha ucuz işler üretmeye zorlamakta ve fotografçı da koşullar nedeniyle genellikle boyun eğmektedir.
...
Fotoğraf kadar önceliği olmayan bir sürü şeye bütçe ayırmakta rahat davranan reklamveren ya da ajans, sözkonusu fotoğraf olunca birden bütçelerini tüketmektedirler nedense.
...
Doğru olanı, profesyonel olarak bu işi yapacak insanların, batı ülkelerinde olduğu gibi belli kurallar ve yeterliliklere sahip olduktan sonra hizmet arzına başlamasıdır.

...profesyonel orjini başka bir sektörde olan amatörler dahi tanıtım fotografçılığına soyunmaktalar. Olması gereken herkesin kendi işini yapmasıdır.

...dijital teknolojiyi "çek gör bitir" mantığıyla sanki uzmanlık gerektirmeyen, herşeyi çözebilen bir yolmuş gibi sunmaktadırlar.
...
Unutmayalım ki zaman zaman fotoğrafı bilmeyen insanlar bize işimizi öğretmeye kalkmaktadırlar."

Sonuç olarak meslek örgütlerinin yetersizliğine değinen yazının tamamına fotografim.com'dan ulaşılabilinir.

Sokakta Portreler

2006-05-29T15:16:00.000+03:00

Bazen sokağa uzaktan kablosuz olarak senkronize çalışabilen harici flaş yerleştirip, bazen de varolan ışığı (mesela binalar arasında süzülen kuvvetli gün batımı ışığı gibi) kullanan Philip-Lorca diCorcia'nin çektiği sokak portrelerine buradan (7. ve 8. imajlar) erişilebilinir. Kalabalık sokaklarda, kozmetik monotonluğun içinde robotik bir eda ile yürüyenleri, bu niteliklerine paralel tuhaf bir tarzla sunmuş diCorcia. Kadraja yakalanan bihaber insanların gerisindeki karartı ve figürasyon şehire dair harikulade bir özet bence.

Buradaki 7 numaralı fotoğrafın ilginç bir öyküsü var: New York'da çekilen bu fotoğraf üzerine, suje olan dindar Musevi kişi, diCorcia'yı dava eder. Çünkü, mevcut yasalara göre birinin izinsiz çekilen fotoğraflarından ticari gelir sağlamak yasaktır. Ayrıca davalı kendi cemaati içinde bu fotoğraf yüzünde rahatsızlık yaşadığını da belirtmektedir. diCorcia bu fotoğrafın değişik baskılarını, bu seri için açtığı sergi dahilinde satmıştır. Sonuçta mahkemenin verdiği karar ise, bu fotoğrafların ticari bir ürün olmadığı, sanatsal niteliklerinden ötürü geçerli kanun maddesinin işletilemeyeceğidir. Dolaysıyla bu karar sonrası, bu tür yasaların kapsamı, sadece "paparazzi" vari çalışmalar olarak değerlendirilebilir.